'Raw food legend' Mimi Kirk

Iemand die mij erg inspireerde tot deze rawfoodflirt is Mimi Kirk. Mimi Kirk is een prachtig, gezond ogende, blonde dame van ruim 70 jaar, die allerlei filmpjes op youtube heeft staan van de lekkerste raw food gerechten. Ze heeft verschillende mooie kookboeken op haar naam staan die ik, toen ik alleen nog maar vegan was, al in de kast had staan. Nu zijn ze mijn leidraad voor in de keuken.

Zij maakt veel gebruik van de dehydrator en heeft een boel goeie recepten in haar boeken staan. Je vindt een foto van de boeken in een van mijn eerdere blogs: 'Raw Living Food' en 'Raw Living Food around the world'. Inmiddels begin ik al wat meer ervaring te krijgen met de dehydrator, en het geeft me schik dat het eigenlijk best gemakkelijk is om dingen in die oven te hogen. Zo maakte ik als eerste deze pizzacrackers van Mimi, waar ik nu al anderhalve week van aan het eten ben. Omdat de oven best veel stroom trekt (denk ik: 500 Watt) maak ik redelijk grote hoeveelheden, waar je dan meteen een hele maand mee kan doen. Zijn ze oud? Geen probleem ;-) even terug in de dehydrator en dan zijn ze weer 'cracking'.

Pizzacrackers van Mimi Kirk
Het recept van de pizzacrackers uit haar boek 'Raw living food' zie je op bijgaande foto:

Eigenlijk dacht ik dat ze bedoeld waren als pizzabodem, maar dat is niet echt het geval.   Het zijn gewoon heerlijke crackers die Italiaanse kruiden, olijven, gedroogde tomaat en dergelijke bevatten. Eerst liet ik het lijnzaad weken, dat wordt wel een hele kleverige toestand (zie onder), maar daarna kon ik het mengen met de andere ingrediënten. Met een hamburgerring heb ik mooie rondjes van het mengsel op de laden kunnen draperen. Toen had ik 20 (!) crackers....om dus meteen een maand van te eten :-)



Ze blijven superlang goed en als ze een beetje oud lijken te zijn geworden, doe je ze even een uurtje in de dehydrator en dan zijn ze weer als nieuw (heb ik mij laten vertellen bij 'Raw & more' in Katendrecht, Rotterdam. Daarover later meer!)

Groene smoothies, flops en successen

Bij de Albert Heijn was ik zo blij als een kind! Ze hadden allemaal biologische bladgroenten in de schappen, dus ik sloeg meteen flink in. Boerenkool, spinazie, andijvie en waterkers....het schijnt belangrijk dat je in de groene smoothie bladgroen veel moet wisselen, omdat het beter is voor de opname van verschillende voedingsstoffen. Ook omdat er kleine hoeveelheden natuurlijke gifstoffen in bladgroen zitten, die bij afwisseling beter te verdragen zijn.
 

Nog niet zo lang geleden begon ik aan de groene smoothie. Na de workshop bij Crudo in Nijmegen gaf ik het een kans. In een vorig blog schreef ik al dat deze smoothies me goed bevallen. Mijn smoothies worden steeds groener en ik ben flink aan het experimenteren. En sóms valt zo'n experiment helemaal verkeerd uit.

Waar je in eerste instantie niets fout mee kan doen is de 'basisgroenesmoothie': het sap van 2 of 3 sinaasappels met extra water, 2 bananen en wat spinazie. Voor de smaak eventueel nog wat maple syrup erbij en dan gaat het altijd goed. Dan natuurlijk wel zelf uitproberen welke hoeveelheid groen je nog lekker vindt. En omdat je smaak went, kun je die hoeveelheid vrij snel uitbreiden.

 

Maar, gisteren probeerde ik eens wat anders uit. Ik nam de basissmoothie en verving de spinazie door waterkers. Ik gooide het hele pakje waterkers van (ik denk) 150 gram erin. Okee, dat was een beetje overmoedig, maar ik dacht dat ik al wel wat gewend ben, dus dat dat wel kon. Ehhhh, dus niet. Eigenlijk was de smoothie best wel.....vies...:-( Waterkers is veel te scherp van smaak voor in de smoothie! Ik heb 'm wel gedronken want weggooien vind ik te ver gaan, maar waterkers laat ik voortaan wel voor in de sla of in een combi met een ander groentje erbij.

Met die waterkerssmoothie nog in het achterhoofd, maakte ik vandaag een tegenhanger. Lekker zoet -om het scherpe groen van gisteren even te vergeten- ging ik voor een exotische variant: mango, ananas, sinaasappel, kokoswater, kokosvruchtvlees en 1 banaan. Klinkt hemels, toch? Nou...ik vond hem eigenlijk wel 'errug' zoet.

 

Het kokoswater maakt 't drankje bijna weeïg. Met kokoswater moet je (ik dan toch) zuinig aan doen. En bedenk...als je gewend bent aan groen in je smoothie, dan is zo'n zoet drankje ineens wel een beetje teveel van het goede. Daarom dronk ik vanavond gewoon een basis groene smoothie met spinazie en een beetje bio andijvie. Dat was beter!

Zo heb ik nog heel wat probeersels te gaan. Morgen maar weer eens met boerenkool. En als het moestuinseizoen weer start, staat er een overschot aan bladgroen in mijn tuin. Ik ga voor gewone sla, spinazie, snijbiet, wortelloof, veldsla, rucola, courgette- en pompoenblad. En er schijnt een hele rits aan onkruid gebruikt te kunnen worden, zoals weegbree, melganzevoet, zevenblad en nog veel meer... Er is nog zoveel te ontdekken!

Zelf yoghurt maken

Soms is raw food eten even hard werken. Maar wel LEUK hard werken, althans, dat vind IK dan toch :-)  Hieronder een verslag met foto's van dit karweitje, dat naar mijn mening zeer de moeite waard is! Eén van de ontdekkingen van de rawfoodkeuken is namelijk de verse kokos-amandelyoghurt. Die is geweldig en smaakt fantastisch!
Vandaag ging ik 'm weer eens maken. Het zou het beste zijn niet meer dan 3/4 liter te maken, want in een huishouden van 2 personen gaat die yoghurt niet zo heel snel op en dan kan ie na een paar dagen gaan gisten.
Allereerst moet je een jonge kokosnoot vellen (zie plaatje). Deze kokosnoot kun je kopen bij bv de Ekoplaza, maar daar is 'ie heel erg duur, iets van €4,-. Bespaar een boel geld door naar de dichtsbijzijnde toko te gaan en daar wat kokosnoten te halen. Bij mijn toko kosten ze slechts €1,79 en soms kun je een doosje van 9 krijgen voor 11 euro ofzoiets. 

Dat 'vellen' van die kokosnoot is nog een heel gedoe. Je hebt er een Chinese hakbijl voor nodig, anders lukt het je echt niet. Neem de bijl ter hand en hak voorzichtig (pas op je andere hand!) rondom het kroontje gaten in de noot. Breek het kroontje dan open en giet het kokoswater door een zeef in een litermaat (o.i.d.). Ga vervolgens naar een stevige ondergrond (bij mij is dat buiten op het terras met de stenen rand....) en hak van grote hoogte de kokosnoot doormidden. Pas op voor rondlopende poezen!!! Het lukt mij niet om de kokosnoot doormidden te hakken, dus uiteindelijk ha ik met de bijl, en de kokosnoot daar nog aan, een aantal keren op de stenen totdat de noot zo goed als opengebroken is. Haal de twee helften dan met je handen los van elkaar en scheid de stukjes hout van het mooie kokosvlees. Doe dat vervolgens in de blender.

Verder heb je amandelen nodig, die je minstens 4 uur in water hebt geweekt. Vandaag gebruik in amandelen die gepeld zijn (als je acht raw wilt, let er dan op dat ze niet geblancheerd zijn geweest) maar je kunt gewoon ongepelde amandelen gebruiken. Het schijnt dat met het weken van noten en zaden het fytinezuur afneemt, waardoor ze beter verteerbaar zijn. Verder begint een kiemend zaad een gedeelte van de opgeslagen eiwitten en zetmeel (koolhydraten) om te zetten in voedingsstoffen die de jonge spruit gebruikt om wortels en scheuten te laten groeien. Extra krachtig dus!

Gooi een cup of kop amandelen met een zelfde hoeveelheid kokosvlees en kokoswater in de blender. Doe er dan de onmisbare probioticapoeder bij (zie foto). Ik kocht dit poeder bij de gezondheidswinkel. Doe een klein schepje (theelepel) van de probiotica erbij en blend het geheel tot een mooi mengsel. Moet het dunner? Gooi er wat (kokos)water bij. Moet het dikker? Voeg meer amandelen of kokosvlees.

Doe na het blenden de yoghurt in een bak of pot en laat die 6 uur, OPEN, op het aanrecht staan. De yoghurtculturen gaan 'werken' en er is zuurstof nodig om dat proces te stimuleren. 

Na 6 uur, voilá, je eigen LEKKERE yoghurt! Heerlijk als yoghurt maar ook lekker als basis voor dressings, met olie, citroen, azijn etc.

V