Back in business!

Door een onfortuinlijke aanvaring met een ontsnapte ram, op 7 mei vorig jaar, ben ik er een behoorlijke tijd uit geweest. Mijn avontuur was vorig jaar goed begonnen, nadat ik op 1 januari 2016 de knop omzette naar 100% raw food. Het beviel mij meestal prima, op een aantal koude winterdagen na. Ruim 4 maanden later was ik 9 kilo afgevallen, tot mijn tevredenheid!

Maarja, toen kwam er een ram in het vizier. Ja, je leest het goed, een mannetjesschaap! Ontsnapt lopend op de dijk waar ik aan woon, leek me dat niet goed. Dus wilde ik de buurman waarschuwen. Twee geiten en twee schapen waren dus ontsnapt en omdat ik ze ken, wist ik bij wie ik moest zijn. Al lopend naar de buurman, begonnen de vier 'onverlaten' mij te volgen. Mooi, dacht ik, dan gaan ze meteen naar de goede plek!



Maar.....de ram dacht eten te krijgen, want hij kent me van achter een hek...de groentenslierten en ander afval gaat altijd over de schutting voor deze 4 scatties, en ze eten het dankbaar allemaal op. Waar ik dus niet op had gerekend, was dat één van deze scatties minder schattig was dan ik had gedacht. Shaun de ram bleek van het agressieve soort en hij viel me van achteren aan. Toen voelde ik meteen iets knakken en wist ik dat het mis was. Resultaat: gebroken knie, in het gips voor minimaal 6 weken en helaas na 3 weken nog een trombosebeen erbij :-( Drie maanden rolstoel en heel lang met krukken. Pas vorige week ben ik gestopt met één kruk te lopen. Het is nog niet over, maar wel véél beter :-)

Het is nu ruim acht maanden verder en eindelijk kan ik weer een beetje in de keuken staan. Net nog een batch crackers gemaakt en binnenkort een caramel-coffee-vanille-taart met salted caramel drizzle.  Daarvan binnenkort akte in foto's!

'Raw food legend' Mimi Kirk

Iemand die mij erg inspireerde tot deze rawfoodflirt is Mimi Kirk. Mimi Kirk is een prachtig, gezond ogende, blonde dame van ruim 70 jaar, die allerlei filmpjes op youtube heeft staan van de lekkerste raw food gerechten. Ze heeft verschillende mooie kookboeken op haar naam staan die ik, toen ik alleen nog maar vegan was, al in de kast had staan. Nu zijn ze mijn leidraad voor in de keuken.

Zij maakt veel gebruik van de dehydrator en heeft een boel goeie recepten in haar boeken staan. Je vindt een foto van de boeken in een van mijn eerdere blogs: 'Raw Living Food' en 'Raw Living Food around the world'. Inmiddels begin ik al wat meer ervaring te krijgen met de dehydrator, en het geeft me schik dat het eigenlijk best gemakkelijk is om dingen in die oven te hogen. Zo maakte ik als eerste deze pizzacrackers van Mimi, waar ik nu al anderhalve week van aan het eten ben. Omdat de oven best veel stroom trekt (denk ik: 500 Watt) maak ik redelijk grote hoeveelheden, waar je dan meteen een hele maand mee kan doen. Zijn ze oud? Geen probleem ;-) even terug in de dehydrator en dan zijn ze weer 'cracking'.

Pizzacrackers van Mimi Kirk
Het recept van de pizzacrackers uit haar boek 'Raw living food' zie je op bijgaande foto:

Eigenlijk dacht ik dat ze bedoeld waren als pizzabodem, maar dat is niet echt het geval.   Het zijn gewoon heerlijke crackers die Italiaanse kruiden, olijven, gedroogde tomaat en dergelijke bevatten. Eerst liet ik het lijnzaad weken, dat wordt wel een hele kleverige toestand (zie onder), maar daarna kon ik het mengen met de andere ingrediënten. Met een hamburgerring heb ik mooie rondjes van het mengsel op de laden kunnen draperen. Toen had ik 20 (!) crackers....om dus meteen een maand van te eten :-)



Ze blijven superlang goed en als ze een beetje oud lijken te zijn geworden, doe je ze even een uurtje in de dehydrator en dan zijn ze weer als nieuw (heb ik mij laten vertellen bij 'Raw & more' in Katendrecht, Rotterdam. Daarover later meer!)

Groene smoothies, flops en successen

Bij de Albert Heijn was ik zo blij als een kind! Ze hadden allemaal biologische bladgroenten in de schappen, dus ik sloeg meteen flink in. Boerenkool, spinazie, andijvie en waterkers....het schijnt belangrijk dat je in de groene smoothie bladgroen veel moet wisselen, omdat het beter is voor de opname van verschillende voedingsstoffen. Ook omdat er kleine hoeveelheden natuurlijke gifstoffen in bladgroen zitten, die bij afwisseling beter te verdragen zijn.
 

Nog niet zo lang geleden begon ik aan de groene smoothie. Na de workshop bij Crudo in Nijmegen gaf ik het een kans. In een vorig blog schreef ik al dat deze smoothies me goed bevallen. Mijn smoothies worden steeds groener en ik ben flink aan het experimenteren. En sóms valt zo'n experiment helemaal verkeerd uit.

Waar je in eerste instantie niets fout mee kan doen is de 'basisgroenesmoothie': het sap van 2 of 3 sinaasappels met extra water, 2 bananen en wat spinazie. Voor de smaak eventueel nog wat maple syrup erbij en dan gaat het altijd goed. Dan natuurlijk wel zelf uitproberen welke hoeveelheid groen je nog lekker vindt. En omdat je smaak went, kun je die hoeveelheid vrij snel uitbreiden.

 

Maar, gisteren probeerde ik eens wat anders uit. Ik nam de basissmoothie en verving de spinazie door waterkers. Ik gooide het hele pakje waterkers van (ik denk) 150 gram erin. Okee, dat was een beetje overmoedig, maar ik dacht dat ik al wel wat gewend ben, dus dat dat wel kon. Ehhhh, dus niet. Eigenlijk was de smoothie best wel.....vies...:-( Waterkers is veel te scherp van smaak voor in de smoothie! Ik heb 'm wel gedronken want weggooien vind ik te ver gaan, maar waterkers laat ik voortaan wel voor in de sla of in een combi met een ander groentje erbij.

Met die waterkerssmoothie nog in het achterhoofd, maakte ik vandaag een tegenhanger. Lekker zoet -om het scherpe groen van gisteren even te vergeten- ging ik voor een exotische variant: mango, ananas, sinaasappel, kokoswater, kokosvruchtvlees en 1 banaan. Klinkt hemels, toch? Nou...ik vond hem eigenlijk wel 'errug' zoet.

 

Het kokoswater maakt 't drankje bijna weeïg. Met kokoswater moet je (ik dan toch) zuinig aan doen. En bedenk...als je gewend bent aan groen in je smoothie, dan is zo'n zoet drankje ineens wel een beetje teveel van het goede. Daarom dronk ik vanavond gewoon een basis groene smoothie met spinazie en een beetje bio andijvie. Dat was beter!

Zo heb ik nog heel wat probeersels te gaan. Morgen maar weer eens met boerenkool. En als het moestuinseizoen weer start, staat er een overschot aan bladgroen in mijn tuin. Ik ga voor gewone sla, spinazie, snijbiet, wortelloof, veldsla, rucola, courgette- en pompoenblad. En er schijnt een hele rits aan onkruid gebruikt te kunnen worden, zoals weegbree, melganzevoet, zevenblad en nog veel meer... Er is nog zoveel te ontdekken!

Zelf yoghurt maken

Soms is raw food eten even hard werken. Maar wel LEUK hard werken, althans, dat vind IK dan toch :-)  Hieronder een verslag met foto's van dit karweitje, dat naar mijn mening zeer de moeite waard is! Eén van de ontdekkingen van de rawfoodkeuken is namelijk de verse kokos-amandelyoghurt. Die is geweldig en smaakt fantastisch!
Vandaag ging ik 'm weer eens maken. Het zou het beste zijn niet meer dan 3/4 liter te maken, want in een huishouden van 2 personen gaat die yoghurt niet zo heel snel op en dan kan ie na een paar dagen gaan gisten.
Allereerst moet je een jonge kokosnoot vellen (zie plaatje). Deze kokosnoot kun je kopen bij bv de Ekoplaza, maar daar is 'ie heel erg duur, iets van €4,-. Bespaar een boel geld door naar de dichtsbijzijnde toko te gaan en daar wat kokosnoten te halen. Bij mijn toko kosten ze slechts €1,79 en soms kun je een doosje van 9 krijgen voor 11 euro ofzoiets. 

Dat 'vellen' van die kokosnoot is nog een heel gedoe. Je hebt er een Chinese hakbijl voor nodig, anders lukt het je echt niet. Neem de bijl ter hand en hak voorzichtig (pas op je andere hand!) rondom het kroontje gaten in de noot. Breek het kroontje dan open en giet het kokoswater door een zeef in een litermaat (o.i.d.). Ga vervolgens naar een stevige ondergrond (bij mij is dat buiten op het terras met de stenen rand....) en hak van grote hoogte de kokosnoot doormidden. Pas op voor rondlopende poezen!!! Het lukt mij niet om de kokosnoot doormidden te hakken, dus uiteindelijk ha ik met de bijl, en de kokosnoot daar nog aan, een aantal keren op de stenen totdat de noot zo goed als opengebroken is. Haal de twee helften dan met je handen los van elkaar en scheid de stukjes hout van het mooie kokosvlees. Doe dat vervolgens in de blender.

Verder heb je amandelen nodig, die je minstens 4 uur in water hebt geweekt. Vandaag gebruik in amandelen die gepeld zijn (als je acht raw wilt, let er dan op dat ze niet geblancheerd zijn geweest) maar je kunt gewoon ongepelde amandelen gebruiken. Het schijnt dat met het weken van noten en zaden het fytinezuur afneemt, waardoor ze beter verteerbaar zijn. Verder begint een kiemend zaad een gedeelte van de opgeslagen eiwitten en zetmeel (koolhydraten) om te zetten in voedingsstoffen die de jonge spruit gebruikt om wortels en scheuten te laten groeien. Extra krachtig dus!

Gooi een cup of kop amandelen met een zelfde hoeveelheid kokosvlees en kokoswater in de blender. Doe er dan de onmisbare probioticapoeder bij (zie foto). Ik kocht dit poeder bij de gezondheidswinkel. Doe een klein schepje (theelepel) van de probiotica erbij en blend het geheel tot een mooi mengsel. Moet het dunner? Gooi er wat (kokos)water bij. Moet het dikker? Voeg meer amandelen of kokosvlees.

Doe na het blenden de yoghurt in een bak of pot en laat die 6 uur, OPEN, op het aanrecht staan. De yoghurtculturen gaan 'werken' en er is zuurstof nodig om dat proces te stimuleren. 

Na 6 uur, voilá, je eigen LEKKERE yoghurt! Heerlijk als yoghurt maar ook lekker als basis voor dressings, met olie, citroen, azijn etc.

V

 

Resultaten!

Mijn eerste poging met de dehydrator is geslaagd! De boerenkoolchippies zijn heel erg crispy geworden en ook de courgette-wraps zien er beter uit dan ik van tevoren had bedacht.

De hele dag heeft dat ding staan waaien in de huiskamer, dus hij gaat vanaf mijn volgende poging echt de schuur in.

Ziehier de resultaten van mijn nieuwste avontuur ;-)

Allereerst hier de boerenkoolchips. Gemaakt van boerenkool, cavolo nero en savooiekool. Er was niet veel boerenkool meer in de bio-winkel, dus daarom verschillende soorten. Ik had er al van willen eten, maar was nog bezig met een exotische smoothie. Toch heb ik een paar hapjes geproefd: hartig, zoutig, om van te watertanden (door de tamari?) en superknapperig!!

Onderin plaats ik een foto van het oorspronkelijke recept, dat ik viavia uit Canada opgestuurd heb gekregen. De moeite waard om eens uit te proberen, I'll tell ya!

De courgettewraps zijn best mooi geworden, al zeg ik het zelf.  Het was een erg 'sticky' mengsel om op de laden te krijgen, vanwege het lijnzaad. Uiteindelijk is het toch gelukt en zijn de wraps vrij dun geworden. Het resultaat met vulling en een sausje erbij show ik je later.

Hieronder het recept van een vaag A4-tje dat ik ooit ontving en nu eindelijk eens heb kunnen uitproberen. Ik kan alleen maar zeggen....als je dan weinig meer kookt is de aanschaf van een dehydrator echt een aanrader, alleen al voor deze chips!

Uitproberen van de dehydrator

Ik ben al meer dan een week superblij met mijn nieuwe Sedona Food Dehydrator. Hij heeft al die tijd gepronkt op de eettafel in de huiskamer. Maar....hij stond ook heel erg in de weg! En ik had het gewoon te druk! Te druk met gecoacht worden in het vak waar ik hier voorlopig niet over ga uitweiden en te druk met het werk zelf, dat vaak 's avonds en in de weekenden plaatsvindt.

Eindelijk heb ik nu een paar dagen vrij en dat was meteen een goede reden om vandaag zowat de hele ochtend en middag in de keuken te staan! Na een relaxte opsta-sessie, omdat ik geen zin had om meteen 'up en running' te zijn na de drukte van de afgelopen dagen, ging ik aan de slag.

Toen ik er eenmaal klaar voor was, maakte ik eerst een lekker sapje. Sinaasappel-appel voor de echtgenoot en selderij-komkommer-citroen(met schil)-appel-sapje voor mij zelf. Heerlijk! Daar kon ik wel even mee voort. Tussendoor met een groene smoothie (niet de lekkerste, daarover later meer ;-)) heb ik me uitgeleefd in de keuken.

Allereerst aan de courgettewrap: twee courgettes heb ik gemengd met gebroken lijnzaad, een restje zelfgemaakte pistache-pesto, italiaanse kruiden en water. Dat werd een stevig goedje, dat ik heb uitgesmeerd over de dehydrator-laden. Of dat wat wordt? Geen idee....het zouden inderdaad wraps moeten worden, maar ik vrees voor een broodachtiger substanties Anyhow, dat maakt niet uit, ik ben aan het uitproberen!

Verder heb ik shii-takes en portobello's gevuld met de al eerder genoemde zelfgemaakte pistache-pesto (basilicum, geweekte pistachenoten, knoflook, olijfolie, edelgist en dat soort zaken). Ik topte de champignons met een half cherrytomaatje en voilà, die zitten ook al in dat ding!

Verder heb ik EINDELIJK het recept voor kurly kale chipzzzz kunnen uitproberen ;-) Een mengsel van tahin, geweekte cashews, geweekte zonnebloempitten, tamari, knoflook, appelciderazijn, citroen en himalaya-zout.

De oven is druk aan het werk in de huiskamer.... Vanaf volgende poging gaat ie de schuur in, want deze herrie wil je niet de hele tijd om je heen hebben. Hij klinkt als een soort van ventilator, en dat is ook logisch, want er zit ook een ventilator in, duhh.

Kurly Kale Chipzzz in wording

Gevulde dehydrator-laden

De onderste la gevuld met wrap-mengsel,
 hoewel ik net besef dat de onderste lade misschien
voor het opvangen van vocht is....
dat ga ik allemaal uitvinden!

Ontdekkingen

Al jaren ben ik een enorme 'foodie'. Dat kon ook echt niet uitblijven want ik ben erfelijk belast!
Zo heb ik o.a. een zus die Sinologe is en daarnaast gespecialiseerd is in de omvangrijke Chinese keuken. We hebben het allebei niet van een vreemde....

Mijn ouders hielden van koken. Zo maakte mijn moeder altijd heerlijke gerechten met een twist uit de Franse keuken, zoals niertjes (roignons) en de lekkerste draadjesvlezen, stamppotten of salades.

Mijn vader daarentegen was meer thuis in de Indonesische keuken, omdat hij als Shell-kind op een van de eilanden aldaar was geboren en opgegroeid. De vijzel van mijn vader is nog steeds een van mijn favoriete keukenhulpjes bij het creëren van kruidenpasta's en dergelijke.


In de loop der jaren verzamelde ik meters kookboeken. Dat ging van een allegaartje met álles in die boeken tot vegetarische kookboeken (vanaf 2004), veganistische kookboeken (vanaf 2008 ofzoiets) en 'raw food' boeken. Inmiddels staan er flink wat oude boeken bij Bol.com in de verkoop. Ik kook er niet meer uit nu ik veganist ben geworden.


Ik vind het heerlijk om te kijken naar de recepten en me voor te stellen hoe het is om die zelf te maken. En daarna natuurlijk hoe het zou zijn om al dat lekkers dan op te eten!


Hier zie o.a. de boeken van legende Mimi Kirk (al ruim in de 70!), het Nederlandse boek Lekker Raw van Sandra Vos en nog een paar mooie exemplaren. Ik zal er in een ander blog verder op in gaan.

Die raw food boeken heb ik al best een tijdje in huis, maar ik was er nog niet zo serieus mee aan de slag gegaan. Mijn fellow-foodies moeten erg wennen aan het idee dat rauw en veganistisch eten ook lekker kan zijn, maar dat is nog niet een-twee-drie bewezen. Ik heb de afgelopen jaren dan ook telkens bij bezoekjes uitgebreid plantaardig 4-gangen gemaakt en meestal is men na afloop blij!

Nu ga ik de tijd nemen om te experimenteren met de boeken die ik over raw food in huis heb. Vooral het zelf maken van wraps, crackers, brood en ander dehydrator-spul is vast wel wennen.

Maar..... ik heb inmiddels het gereedschap in huis! Ik moet altijd even aan het idee wennen. Nu staat de dehydrator nog in de huiskamer, straks krijgt ie een vast plekje in de schuur. Vanaf maandag (lekker een paar dagen vrij!) ga ik lekker koken.

Mijn plannen: courgette-wrap, olijven-kamutbrood, gevulde champignons, gedroogd fruit, maar ook notenkaasjes, amandelmelk, raw cookies en meer van dat heerlijks. Ik houd jullie op de hoogte!